Δύο Μαύρα Πουκάμισα / Two Black Shirts

Εκεί κοντά στον Ψηλορείτη, απ’ όπου μπορούσαν να δουν με το καθάριο βλέμμα τους το πέταγμα των σταυραετών και το αντάριασμα τ’ ουρανού, εκεί στα ευλογημένα κι άπαρτα χώματα, ο Μανούσος κι ο Σήφης ένωσαν το αίμα τους για να γίνουν σταυραδέρφια ως τον θάνατο. Μεγάλωσαν σαν αληθινά αδέρφια, μέχρι που μπήκε στη ζωή τους η Μαρκέλλα, ένα σαγηνευτικό πλάσμα με μάτια γαλανά σαν τα βαθιά νερά του πελάγου, που έκανε τις καρδιές ν’ αναστενάζουν σαν τη λύρα που φούντωνε. Οι ζωές τους περιπλέχτηκαν και το πάθος πυρπόλησε την ύπαρξή τους σαν τη δυνατή ρακί που καίει τα σωθικά. Οι φλόγες θέριεψαν μέσα τους και τα όνειρα έγιναν εφιάλτες. Κι όταν η Μαρκέλλα αποφάσισε να ακολουθήσει μόνη της το μονοπάτι της δικής της ύπαρξης, κόβοντας τα δεσμά που την ένωναν με τα αδέρφια, το κουβάρι έγινε κόμπος, με εξέλιξη σοκαριστική… Λευκό και ένοχο αίμα ενώθηκαν ξανά στα δύο περήφανα μαύρα πουκάμισα…                  

There, near Psiloritis, from where they could see with their clear gaze the flight of the eagles and the dark gathering of the sky, there in the blessed and untamed lands, Manousos and Sifis joined their blood to become sworn brothers until death. They grew up like true brothers, until Markella entered their lives — a captivating creature with eyes as blue as the deep waters of the sea, who made hearts sigh like a lyre bursting into song.

Their lives became entangled and passion set their existence ablaze like strong raki that burns the insides. The flames raged within them and dreams turned into nightmares. And when Markella decided to follow alone the path of her own existence, cutting the bonds that tied her to the brothers, the tangled thread tightened into a knot, with a shocking outcome…

Innocent and guilty blood were joined once again upon the two proud black shirts…